196-อุบายยามฟุ้งซ่าน

posted on 25 Feb 2014 05:19 by taamtai
ในยามปัญหาบ้านเมืองรุมเร้า ข่าวสาร และคนรอบข้างล้วนถูกครอบงำด้วยทุกข์จากความคิด เราเองก็ถูกครอบงำด้วยสิ่งรอบข้างมากกว่าสถานการณ์ทั่วๆไป
 
ผมพบว่าคำเทศนาของครูบาอาจารย์ เช่น หลวงพ่อพุธ หลวงพ่อเทียน หลวงพ่อชา ท่านก.เขาสวนหลวง ที่เคยฟังแล้วแต่เอากลับมาฟังอีกช่วยเราได้เยอะมากๆ ฟังแล้วทำให้เรากลับมาอยู่กับความรู้สึกตัวได้มาก ได้บ่อย วิธีนี้เหมือนเอาเกลือมาจิ้มเกลือ เมื่อโลกรอบตัวถูกครอบงำด้วยโมหะ ก็เปลี่ยนโลกรอบตัวเสียใหม่ด้วยเสียงธรรม
 
เมื่อเช้านี้ เมื่อเริ่มเดินจงกรม หลงอยู่ในความคิดอยู่ชั่วครู่ใหญ่ งัดเอาการนับความคิดมาใช้ใหม่ เมื่อนับความคิดได้ถึง 100 สติเริ่มตั้งมั่นขึ้น เดินไปจนจบเวลาที่กำหนด อุบายนี้ยังถือว่าใช้ได้เป็นส่วนใหญ่สำหรับผู้บันทึก
เสร็จงานตอนสองทุ่ม ร่างกายเหนื่่อยล้า ขออนุญาตที่ประชุมกลับบ้านเพราะประชุมเลิกดึกมาหลายวัน
เมื่อขึ้นรถเกิดปิติเบาๆ เปิดซีดีหลวงพ่อพุธฟังไปขณะขับรถ
ระหว่างขับรถรู้สึกการเคลื่อนไหวไปด้วย บางครั้งจิตก็รับรู้คำเทศนาของท่าน
มีสติเป็นระยะ จิตใจโปร่งเบาสบาย
เริ่มตั้งแต่ออกจากที่ประชุม จนถึงบ้าน ในเวลาประมาณ 40 นาที
ณ ขณะนี้สติก็ัยังเกิดขึ้นต่อเนื่อง
เป็นสภาวะที่เกิดขึ้นได้ยากครั้งหนึ่ง
จบบันทึกแค่นี้ก่อนครับ
ตอนย่ำรุ่ง
ฝันว่าได้กราบหลวงพ่อเทียน เห็นท่านนั่งอยู่ ผมคลานเข่าเข้าไปหา กราบท่านที่เท้า
ถามท่านว่า ในระหว่างการปฏิบัติได้พบข้อธรรม และอาการของจิตน่าอัศจรรย์หลายอย่าง
ท่านตอบว่าอย่าไปยึดติด อย่าไปสนใจในเรื่องเหล่านี้ ปล่อยมันไปเสีีีย
ระหว่าง นั้นพยายามย้อนดูประสบการณ์การปฏิบัติ แล้วยกบางเรื่องมาถามท่าน
แค่นึกว่าจะถามเรื่องที่ศีลปรากฎขึ้นให้เห็น
ท่านได้แต่ยิ้มๆ ไม่ทันได้ตอบอะไร
ตื่นขึ้นมาแล้ว ยังโทษตัวเองว่าตอนฝันน่าจะได้รวบรวมคำถาม ประสบการณ์ต่างๆของการปฏิบัติธรรมมาถามท่านให้ดีกว่านี้
เสียดายโอกาสจริงๆ
 
ตอนเริ่มเดินเมื่อตีสามกว่าๆนั้น จิตมันฟุ้งไปข้างนอกตลอดระยะเวลากว่า 40 นาทีแรก
ฟุ้งไปยังเรื่องที่มีผู้จะมอบรางวัลอย่างหนึ่งให้
มันฟุ้งก็ปล่อยให้มันฟุ้งไป
 
เดินไปจนฝ่าเท้าเริ่มมีอาการเมื่อย
เปลี่ยนอิริยาบทมานั่งที่โซฟา ขยับมือเคลื่อนไหวไปมา
แว่บหนึ่งที่จิตมันรู้ทันความฟุ้ง จิตมันก็ย้อนสรุปเป็นข้อธรรมอย่างหนึ่ง
จากนั้นอีกจิตหนึ่งก็บอกว่าอันข้อธรรมที่สรุปได้นั้น ก็อย่าได้พึงยึดถือ
อีกจิตหนึ่งผุดขึ้นแล้วบอกว่า "นี่แหละคือธรรมในธรรม" อย่าได้ยึดแม้แต่ธรรมที่ปรากฎ
แว่บนั้นเองที่เห็นสติแหวกจิตที่ฟุ้งมาตั้งมั่นได้ชั่วระยะเวลาหนึ่ง
ชั่วระยะเวลานั้น มือไม้ที่เคลื่อนไหวเหมือนกับเบาหวิว เคลื่อนไหวไปคล้ายมีกลไกของมันเอง
เราสักแต่เป็นผู้รู้ผู้ดู
สติตั้งมั่นแค่ชั่วระยะเวลาสั้นๆสัก 1-2 นาทีเท่านั้น
จากนั้นมันก็ฟุ้งมาใคร่ครวญ มาทบทวนข้อธรรมที่เข้าไปรู้นั้นอีก
 
ต้องรู้ธรรมในธรรมบ่อยๆ มากๆ ซ้ำแล้วซ้ำอีก จึงจะเลิกยึดถือเคล้าเคลียอยู่กับมันได้
 

192-ฝันซ้ำซาก

posted on 15 Nov 2013 06:20 by taamtai
ความฝันเกี่ยวกับการเดินทาง ความฝันว่า "รถหาย" เกิดขึ้นกับผู้บันทึกหลายครั้งเหลือเกิน แต่ว่าครั้งนี้เกิดขึ้นซ้ำกัน คล้ายกันสองครั้งก่อนหัวรุ่ง
 
ฝันว่าซื้อตั๋วรถไฟเดินทางไปหาดใหญ่เพื่อไปให้ทันงาน แต่คนขายตั๋วกลับเอาตั๋วเดินทางที่มีเส้นทางอ้อมย้อนไปอีกจังหวัดหนึ่งก่อน เหมือนตั๋วท่องเที่ยว คิดว่าเดินทางแบบนี้ไปถึงที่หมายไม่ทันเวลาแน่ๆ วิ่งวุ่นหาวิธีการเดินทางที่ตรงไปสู่จุดหมาย แล้วก็ตื่นขึ้นมา ตอนนั้นสักตีสามตีสี่เห็นจะได้
 
งีบหลับไปอีกครั้งหนึ่ง แล้วก็ฝันว่า เอารถของคนใกล้ชิดซึ่งแปลกที่รู้สึกว่ารถคันนั้นเป็นของเราด้วย หาทางเอาไปจอดบนเนิน เมื่อจอดเสร็จแล้ว ระหว่างที่หันไปอีกทางหนึ่ง เมื่อหันกลับมารถคันนั้นหายไปเสียแล้ว วิ่งตามไปดูที่ถนนซึ่งลาดไปยังที่ต่ำข้างล่าง ปรากฎว่ารถคันนั้น กลายเป็นกองเศษเครื่องยนต์ มีคนแถวนั้น แยกไว้เป็นกองๆอย่างเรียบร้อย ถามเขาว่าถ้าเอาเศษเครื่องยนต์นี้ไปขายจะได้สักเท่าไหร่ คนแถวนั้นซึ่งดูเหมือนกลายเป็นอีกประเทศหนึ่งแล้วยื่นใบประเมินราคาขายว่าประมาณสี่แสนบาท ในใจบอกว่าอืมม์ได้ราคาดีเหมือนกันพอๆกับที่ซื้อรถคันนี้มาทีเดียว แล้วก็ตื่นขึ้น
 
ผมคิดว่ามันเป็นปริศนาธรรมอย่างหนึ่ง เพื่อเตือนให้ผมหาวิธีเดินทางไปสู่จุดมุ่งหมาย มิฉะนั้นจะเสียเวลาอีกนาน ผมคงจะตายไปเสียก่อนในชาตินี้แล้วต้องไปเริ่มต้นการเดินทางใหม่ในชาติหน้า