ย้ายกลับมาอยู่บ้านได้อีกครั้ง หลังจากน้ำในบ้านแห้งสนิท ต้องไปพักแรมอยู่ที่อื่นรวมหนึ่งเดือนกับสองสัปดาห์ ค่อยๆฟื้นการปฏิบัติ รู้สึกเหมือนกับว่าหนึ่งชั่วโมงของการเดินจงกรมยาวนานกว่าที่เคยเป็น จนต้องสลับการเดินกับการนั่งเคลื่อนไหวมือ หรือไม่ก็เดินในบ้านครึ่งชั่วโมง ออกไปเดินนอกบ้านครึ่งชั่วโมงเป็นต้น
เพิ่งรู้สึกว่ากำลังของสมาธิค่อยมีกำลังขึ้น ดังจะเห็นได้จากเมื่อสองสามวันก่อน ขณะเดินไปเดินมาเกิดสมาธิตั้งมั่น เห็นความคิดผุดขึ้นรู้เท่าทันความคิดมากขึ้นๆ
ระหว่างที่พำนักอยู่ที่อื่น โดยเหตุที่สมาธิอ่อนกำลัง ความคิดเวียนวนไตร่ตรองเกี่ยวกับเรื่องกำลังของสมาธิ เคยได้ฟังธรรมครั้งหนึ่ง ครูบาอาจารย์ท่านเทศนาว่าเหตุของสมาธิคือสุข เข้าใจว่ามาจากประสบการณ์การปฏิบัติของท่าน แต่ยังไม่เคยได้ยินหรือได้อ่านจากพระไตรปิฎกโดยตรง แต่แล้ววันนี้ได้มีโอกาสฟังพระไตรปิฎกเสียงอ่านระหว่างขับรถกลับบ้านได้ฟัง
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๔ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๖ อังคุตตรนิกาย ทสก-เอกาทสกนิบาต ปฐมปัณณาสก์
อานิสังสวรรคที่ ๑ กิมัตถิยสูตร ทำให้เข้าใจความเชื่อมโยงระหว่างอานิสงค์ของศีลกับสุข สมาธิไปจนถึงที่สุดของการปฏิบัติคืออรหัตผล ดังคำในพระไตรปิฎกดังนี้
" ดูกรอานนท์
ศีลที่เป็นกุศล มีอวิปปฏิสารเป็นผล มีอวิปปฏิสารเป็นอานิสงส์
อวิปปฏิสารมีปราโมทย์เป็นผล มีปราโมทย์เป็นอานิสงส์
ปราโมทย์มีปีติเป็นผล มีปีติเป็นอานิสงส์
ปีติมีปัสสัทธิเป็นผล มีปัสสัทธิเป็น อานิสงส์
ปัสสัทธิมีสุขเป็นผล มีสุขเป็นอานิสงส์
สุขมีสมาธิเป็นผล มีสมาธิ เป็นอานิสงส์
สมาธิมียถาภูตญาณทัสสนะเป็นผล มียถาภูตญาณทัสสนะ เป็นอานิสงส์
ยถาภูตญาณทัสสนะ มีนิพพิทาวิราคะเป็นผล มีนิพพิทาวิราคะเป็น อานิสงส์
นิพพิทาวิราคะมีวิมุตติญาณทัสสนะเป็นผล มีวิมุตติญาณทัสสนะเป็น อานิสงส์
ด้วยประการดังนี้ ดูกรอานนท์ ศีลที่เป็นกุศลย่อมถึงอรหัตโดยลำดับ ด้วยประการดังนี้แล ฯ "
การได้ฟังพระไตรปิฎก "กิมัตถิยสูตร" นี้ ยิ่งทำให้เห็นคุณค่าของศีลมากยิ่งขึ้นว่าศีลคือเหตุแห่งความสุข เหตุแห่งสมาธิ และการปรากฎขึ้นของญาณทัศนะ เป็นลำดับ
แต่ทั้งหมดนี้เป็นเพียงแค่ความเข้าใจเบื้องต้นที่เป็นสัมมาทิฏฐิขั้นพื้นฐานเท่านั้น เราจะเข้าใจสิ่งนี้อย่างลึกซึ้งได้ก็ด้วยการปฏิบัติของตนเป็นประการสำคัํญ
หมายเหตุศัพท์
อวิปปฏิสาร : ความไม่เดือดเนื้อร้อนใจ
ยถาภูตญาณทัสสนะ : ความรู้ความเห็นตามความเป็นจริง
นิพพิทา :ความหน่ายที่เกิดขึ้นจากปัญญาพิจารณาเห็นความจริง
วิราคะ :ความก้าวล่วงเสียด้วยดี ซึ่งกามทั้งหลาย
